Co jest potrzebne do systemu HiFi?
W przeciwieństwie do dźwięku wielokanałowego, który jest definiowany przez wiele różnych standardów, które łączą się w szerszy format, dźwięk stereo jest raczej trudniejszy do zdefiniowania.
'HiFi' - skrót od High Fidelity - nie jest zdefiniowane przez żaden pisany standard i termin ten został dołączony do wielu urządzeń, z których nie wszystkie naprawdę uzasadniają ten opis. W rezultacie różnorodność urządzeń, które można nazwać 'systemem HiFi' jest bardzo szeroka i potencjalnie bardzo myląca. Niniejszy artykuł ma na celu próbę ustalenia, co jest potrzebne na poziomie podstawowym dla systemu HiFi i jakie urządzenia mogą być użyte do jego zasilania. Po ustaleniu podstaw, dalsze artykuły będą rozwijać różne obszary dwukanałowego audio.
Co to jest system HiFi?
Zasadniczo system HiFi jest urządzeniem służącym do odtwarzania sygnału audio z wystarczającą jakością i wiernością, aby słuchacz doświadczył fascynującej reprodukcji oryginalnego wykonania. Już na wstępie należy zaznaczyć, że dokładne odtworzenie wykonawcy lub instrumentu - nie mówiąc już o ich wielokrotności - jest niezwykle trudne do osiągnięcia i niezależnie od budżetu, wszystko co można osiągnąć to przekonywująca symulacja. W ten sam sposób, w jaki dobre kino domowe pozwala na zawieszenie niewiary, tak samo jest z dobrym HiFi.
Aby to osiągnąć, wszystkie systemy HiFi, niezależnie od ceny, wielkości i złożoności, dzielą się na trzy funkcje.
Jest to materiał, który system będzie wykorzystywał do odtwarzania. Może to być szeroki wybór materiałów, a wiele systemów może obsługiwać więcej niż jeden rodzaj źródła. Często spotykane źródła to odtwarzacze CD, gramofony, serwisy streamingowe takie jak Spotify, Apple Music czy Tidal lub muzyka odtwarzana bezpośrednio z komputera. Opcje źródeł omówimy znacznie bardziej szczegółowo w nadchodzącym artykule, ale dobrą wiadomością jest to, że w 2016 roku coś, co już posiadasz, może z dużym prawdopodobieństwem okazać się odpowiednim źródłem dla twojego systemu.
Amplifikacja
Jest to proces, w którym sygnał źródłowy jest przetwarzany (wzmacniany) do poziomu, który jest odpowiedni dla użytkownika. Wzmacniacze dzielą się na dwie kategorie i wybór różnych typów.
Przedwzmacniacze i wzmacniacze mocy - to wzmacniacze, które rozdzielają dwa wymagania stawiane wzmacniaczom na osobne pola. Przedwzmacniacz łączy źródła i kontroluje wymaganą głośność, jak również czasami wykonuje inne funkcje, takie jak kontrola tonu i wzmocnienie słuchawek. Wzmacniacz mocy to właściwa sekcja, która pobiera sygnał ze źródła i zwiększa jego poziom, aby był odpowiedni dla głośnika. Niektóre wzmacniacze mocy są dodatkowo dzielone na pojedyncze kanały w celu zwiększenia wydajności - takie wzmacniacze są zazwyczaj nazywane monoblokami.
Wzmacniacze zintegrowane to wzmacniacze, które zawierają obie sekcje wzmacniacza w jednej obudowie. Z technicznego punktu widzenia wymaga to więcej kompromisów, ale wzmacniacze zintegrowane są bardziej przystępne cenowo i wygodniejsze. Są one również w stanie zapewnić wyjątkową wydajność.
Wzmacniacze bardzo ogólnie wykorzystują trzy metody do generowania sygnału. Istnieją od tego wyjątki, ale są one stosunkowo rzadkie. Różnice te są dość techniczne i ważne jest, aby podkreślić, że każdy z nich jest w stanie brzmieć naprawdę bardzo dobrze. Będziemy obejmować te różne typy wzmacniaczy w sposób bardziej szczegółowy w przyszłym kawałku, ale tutaj jest uproszczony podział trzech głównych typów.
Klasa A - Jest to najprostsza forma wzmacniacza mocy, który wykorzystuje jeden lub więcej tranzystorów przełączających. Tranzystor jest zawsze włączony, tak że przewodzi cały sygnał wyjściowy wzmacniacza. Dzięki temu uzyskuje się wysoką wydajność, ale generalnie niższą moc wyjściową przy bardzo wysokim zużyciu energii elektrycznej.
Klasa AB - W klasie AB para tranzystorów pracujących w układzie push-pull dzieli się zadaniem tworzenia sygnału wyjściowego, zamiast pojedynczej jednostki pracującej przez cały czas w klasie A. W pewnym momencie sygnału oba tranzystory przewodzą chwilowo i to przełączenie powoduje zniekształcenia, które nie występują w klasie A. Na plus należy zaliczyć możliwość wygenerowania większej mocy przy mniejszym poborze prądu.
Klasa D- We wzmacniaczu klasy D stopień wyjściowy działa jak elektroniczny przełącznik zamiast stale aktywnych urządzeń; są one albo włączone albo wyłączone. Sygnał analogowy jest przekształcany na strumień impulsów, który reprezentuje sygnał w procesie zwanym modulacją szerokości impulsu. Wzmacniacze klasy D są o wiele bardziej wydajne i mogą generować ogromne moce z małych urządzeń przy znikomym nagromadzeniu ciepła. Mimo, że w niektórych kręgach wciąż jest do nich przywiązane piętno, niektóre poważne wzmacniacze są obecnie oparte na klasie D.
